به وب سایت رسمی گروه مدرسه حقوق ، خوش آمدید  09122330365

 ضمن تشکر از شما کاربر عزیز که سایت مدرسه حقوق را جهت استفاده از خدمات ما انتخاب نموده اید به اطلاع شما میرسانیم این سایت با هدف ارتقاء سطح اطلاعات حقوقی و رفع نیازها و مشکلات حقوقی شما راه اندازی گشته و در جهت نیل به این هدف و رفع اشکالات موجود و ارائه خدمات بهتر ، رهنمودها و انتقادات و پیشنهادات شما کاربر عزیز را می طلبد . لازم بذکر است در طراحی و ارائه مطالب سعی بر رعایت سادگی و دسترسی آسان به مطالب و مشکلات متداول حقوقی گشته که جامعه بیشتر با آن دست به گریبان است.

تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

ضمنا کاربران محترم  می توانند از طریق قسمت ارتباط با ما و یا از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید و یا gmail.com@ تقاضای خود را در زمینه استفاده از خدمات وکالتی و یا مشاوره حقوقی وکلای مجرب پایه یک دادگستری عضو گروه مدرسه حقوق در تمام نقاط داخل و یا خارج از کشور و نیز در زمینه مهاجرت اعلام نمایند تا در اسرع وقت با ایشان تماس حاصل گردد .

قانون ثبت احوال‌

قانون ثبت احوال‌

مصوب تیرماه 1355 با اصلاحات و الحاقیه‌های بعدی‌

 

فصل اول ـ کلیات‌

ماده 1 ـ وظایف سازمان ثبت احوال کشور به‌قرار زیر است‌.

الف ـ ثبت ولادت و صدور شناسنامه‌.

ب ـ ثبت واقعه وفات و صدور گواهی وفات‌.

ج ـ تعویض شناسنامه‌های موجود در دست مردم‌.

د ـ ثبت ازدواج و طلاق  و نقل تحولات‌.

ه ـ صدور گواهی ولادت برای اتباع خارجه‌.

و ـ تنظیم دفاتر ثبت کل جمع آوری و تهیه کل وقایع و نام‌خانوادگی‌.

ز ـ جمع‌آوری و تهیه آمار انسانی سراسر کشور و انتشار آن‌.

ح ـ وظایف مقرر دیگری که طبق قانون به‌عهده سازمان گذاشته شده‌است‌.

ماده 2 ـ برای مطالعه و پیشنهاد روش‌های فنی و اظهار نظر درباره‌اصلاح یا تغییر فرم‌ها و نمونه‌های سجلی و آماری و نحوه‌جمع‌آوری و انتشار آنها و تهیه دستورالعمل‌ها و روش‌های فنی‌سجلی و طرز جمع‌آوری اوراق  باطله و تنظیم و نگهداری و حفاظت‌اسناد و مدارک سجلی در مرکز سازمان ثبت احوال کشور شورایی‌به‌نام شورای‌عالی ثبت احوال تشکیل می‌شود. اعضای شورای‌عالی‌ثبت احوال عبارت خواهند بود از رئیس سازمان ثبت احوال کشوریا قائم‌مقام او و یک نفر از استادان دانشکده حقوق  به‌انتخاب رئیس‌دانشگاه تهران و یک نفر از قضات دادگستری با انتخاب وزیردادگستری و یک نفر از کارمندان مطلع ثبت احوال به‌انتخاب رئیس‌سازمان ثبت احوال و نماینده مرکز آمار ایران‌، ریاست شورا بامعاون وزارت کشور و رئیس سازمان ثبت احوال کشور یا قائم مقام‌او می‌باشد و رای اکثریت لازم‌الاجرا خواهد بود.

تبصره ـ نحوه جمع‌آوری و انتشار آمار انسانی و تهیه نمونه‌های‌مربوط به پیشنهاد سازمان ثبت احوال کشور پس از جلب نظر مرکزآمار ایران و تصویب شورای‌عالی ثبت احوال تعیین خواهد شد.

ماده 3 ـ در مقر هر اداره ثبت احوال هیأتی به‌نام هیأت حل‌اختلافات مرکب از رئیس اداره ثبت احوال و مسؤول بایگانی یامعاونین و یا نمایندگان آنان و یکی از کارمندان مطلع اداره مزبوربه‌انتخاب رئیس اداره ثبت احوال استان تشکیل می‌شود، وظائف‌هیأت حل اختلاف به‌قرار زیر است‌:

1 ـ تصحیح هر نوع اشتباه در تحریر مندرجات دفتر ثبت کل وقایع ووفات بعد از امضای سند و قبل از تسلیم شناسنامه و گواهی ولادت‌یا وفات و تکمیل سند از نظر مشخصاتی که «نامعلوم‌» بوده است‌مندرج در ماده 29 این قانون‌.

2 ـ رفع اشتباهات ناشی از تحریر ضمن ثبت وقایع یا نقل‌مندرجات اسناد و اعلامیه‌ها و مدارک به‌دفاتر ثبت کل وقایع و سایردفاتر.

3 ـ ابطال اسناد و شناسنامه‌هایی که بیگانگان مورد استفاده‌قرارداده‌اند و طبق ماده /44 اعلام می‌شود.

4 ـ ابطال اسناد مکرر و یا موهوم و تصحیح اشتباه در ثبت جنس‌صاحب سند و تغییر نامهای ممنوع‌.

5 ـ حذف کلمات زاید، غیر ضروری و یا ناشی از اشتباه در اسنادسجلی اشخاص‌.

ترتیب تقاضا و گردش کار دفاتر هیأتها و نحوه رسیدگی و ابلاغ‌تصمیمات در آیین‌نامه اجرایی این قانون تعیین خواهد شد.

تبصره ـ تصحیح هر نوع اشتباه در تحریر مندرجات دفتر ثبت کل‌وقایع و وفات اگر قبل از امضا باشد با توضیح مراتب در حاشیه سندبه‌عمل می‌آید و امضای کنندگان سند ذیل توضیح را امضای‌خواهند نمود.

ماده 4 ـ رسیدگی به‌شکایات اشخاص ذی‌نفع از تصمیمات هیأت‌حل اختلاف و همچنین رسیدگی به‌سایر دعاوی راجع به‌اسناد ثبت‌احوال با دادگاه شهرستان یا دادگاه بخش مستقل محل اقامت‌خواهان به‌عمل می‌آید و رأی دادگاه فقط پژوهش پذیر است‌.

مهلت شکایت از تصمیم هیأت حل اختلاف ده روز از تاریخ ابلاغ‌است‌.

تبصره ـ هرگاه سند ثبت احوال در ایران تنظیم شده و ذی‌نفع مقیم‌خارج از کشور باشد رسیدگی بادادگاه محل صدور سند و اگر محل‌تنظیم سند و اقامت خواهان هر دو در خارج از کشور باشد بادادگاه‌شهرستان تهران خواهد بود.

ماده 5 ـ سازمان ثبت احوال کشور در اجرای وظایفی که بر عهده‌دارد می‌تواند از وجود کارکنان سازمانهای دولتی و ارگان‌ها ونهادهای انقلاب اسلامی موجود در محل استفاده نمایند.

تبصره 1 ـ مأموران دولت و کارکنان بیمارستان‌ها و گورستانهامکلفند با سازمان ثبت احوال کشور در اجرای وظایف قانونی‌همکاری نمایند.

تبصره 2 ـ نحوه استفاده از خدمات افراد و سازمان‌ها و ارگان‌ها ونهادها به موجب آیین نامه اجرایی این قانون خواهد بود.

ماده 6 ـ نماینده یا مأمور ثبت احوال کسی است که از طرف سازمان‌ثبت احوال کشور و یا ادارات تابعه برای ثبت وقایع یا دریافت‌اعلامات منصوب شده باشد.

تبصره 1 ـ اعلام کننده کسی است که مکلف به‌اعلام واقعه می‌باشدو می‌تواند به‌شخص دیگری رسماً وکالت دهد تا از طرف او واقعه رااعلام نماید.

تبصره 2 ـ گواه از لحاظ این قانون کسی است که صحت اظهارات‌اعلام کننده را گواهی می‌کند.

ماده 7 ـ سن گواه و اعلام کننده نباید کمتر از 18 سال تمام باشد.

پدر و مادری که قبل از رسیدن به‌سن 18 سال تمام ازدواج کرده‌اندمی‌توانند ولادت یا وفات فرزند خود را اعلام نمایند.

ماده 8 ـ دفتر ثبت کل وقایع و وفات و شناسنامه و گواهی ولادت‌اعلامیه‌ها و اطلاعیه‌ها و دفاتر ثبت کل وقایع و نام‌خانوادگی ازاسناد رسمی است و تا زمانی که به‌موجب تصمیم هیأت حل‌اختلاف یا رأی دادگاه برحسب مورد تصحیح یا باطل نشده به‌قوت‌خود باقی می‌باشد.

ماده 9 ـ رونوشت یا فتوکپی شناسنامه یا گواهی ولادت مراجعین‌به‌ادارات و مؤسسات دولتی و شهرداری و بخش خصوصی که برای‌انجام مراجعات آنها ضرورت دارد مستقیماً توسط آن مراجع تهیه‌خواهد شد.

 

فصل دوم ـ اسناد و دفاتر ثبت احوال‌

ماده 10 ـ وقایع حیاتی هر فرد (ولادت‌، ازدواج‌، طلاق ، رجوع‌، بذل‌مدت‌، وفات‌) در دفاتری به‌شرح زیر به ثبت می‌رسد:

الف ـ دفتر ثبت کل وقایع ـ که در آن بدواً ولادت هر فرد ثبت ووقایع مربوط به ازدواج و طلاق ، رجوع و بذل مدت و وفات همسر،ولادت و وفات اولاد و وفات صاحب سند از روی مندرجات‌اعلامیه‌ها و مدارک در آن ثبت می‌گردد.

ب‌ـدفترثبت‌وفات‌ـکه‌درآن‌واقعه‌مربوط‌به‌وفات‌هرفردبه‌ثبت‌می‌رسد.

تبصره 1 ـ صفحات دفتر ثبت کل وقایع باید شماره‌گذاری شود وبا تعیین تعداد کل صفحات نخ کشی و سرب و منگنه شده به‌امضای‌دادستان شهرستان یا نماینده او برسد.

تبصره 2 ـ دفتر ثبت کل وقایع هر سال پس از انقضای مدت صد وبیست سال از جریان خارج و به بایگانی راکد منتقل می‌شود.

تبصره 3 ـ هرگاه اسناد یا دفاتر از بین برود در صورت وجود سابقه‌از روی سوابق و در صورت نبودن سابقه با دعوت صاحبان اسنادبه‌وسیله آگهی طبق مدارک موجود در دست آنان پس از رسیدگی‌دفاتر یا اسناد معدوم تجدید می‌گردد.

ماده 11 ـ دفتر ثبت کل وقایع و وفات پس از ثبت باید به‌امضای‌اعلام کننده و گواهان و مأمور یا نماینده ثبت احوال برسد و مهرشود و در صورت وجود گواهی ماما یا پزشک نیازی به‌گواهان‌نخواهد بود. پس از تکمیل و امضای اسناد مزبور تصحیح یا تغییرمندرجات آن منحصراً به‌موجب‌، مقررات این قانون خواهد بود.

 

 

فصل سوم ـ ثبت ولادت‌

ماده 12 ـ ولادت هر طفل در ایران اعم از این که پدر و مادر طفل‌ایرانی یا خارجی باشند باید به‌نماینده یا مأمور ثبت احوال اعلام‌شود و ولادت اطفال ایرانیان مقیم خارج از کشور به‌مأمور کنسولی‌ایران در محل اقامت و اگر نباشد به‌نزدیکترین مأمور کنسولی و یابه‌سازمان ثبت احوال کشور اعلام شود.

ماده 13 ـ ولادت واقع در ایران به‌وسیله نماینده یا مأمور ثبت‌احوال و ولادت واقع در خارج از کشور به‌وسیلة مأموران کنسولی‌ایران دفتر ثبت کل وقایع به ثبت می‌رسد در این دفتر اطلاعات زیرقید می‌شود:

1 ـ ساعت‌، روز، ماه‌، سال و محل ولادت استان و شهرستان ـبخش دهستان (شهرروستا) و تاریخ ثبت آن‌.

2 ـ نام و نام‌خانوادگی صاحب سند و جنس‌.

3 ـ نام و نام‌خانوادگی و شماره شناسنامه یا شماره پروانه اقامت و یاگذرنامه و محل صدور شناسنامه یا پروانه اقامت یا گذرنامه و  محل‌اقامت پدر و مادر.

4 ـ نام و نام‌خانوادگی و محل اقامت و شماره شناسنامه و محل‌صدور شناسنامه و نسبت اعلام‌کننده در صورتی که غیر از پدر ومادر صاحب سند باشد.

5 ـ نام و نام‌خانوادگی و شمارة شناسنامه و محل صدور شناسنامه ومحل اقامت گواهان‌.

6 ـ نام و نام‌خانوادگی و امضای نماینده یا مأمور و مهر ثبت احوال‌.

7 ـ شماره و سری برگ مخصوص دفتر ثبت کل وقایع‌.

8 ـ محل مخصوص ثبت و شماره کلاسمان آثار انگشتان صاحب‌سند.

9 ـ محل مخصوص ثبت خلاصه اطلاعات راجع به ازدواج‌، طلاق  ویا وفات همسر.

10 ـ محل مخصوص ثبت شماره مسلسل و سری شناسنامه‌های‌صادره‌.

11 ـ محل مخصوص ثبت خلاصه اطلاعات راجع به اولاد

12 ـ محل مخصوص ثبت وفات‌

13 ـ محل توضیحات‌

تبصره ـ پس از ثبت ولادت اگر طفل ایرانی باشد شناسنامه صادرو تسلیم می‌گردد و اعلامیه برای ثبت واقعه در دفتر ثبت کل وقایع‌صفحه مخصوص پدر و مادر به‌اداره ثبت احوال محل صدورشناسنامه آنان فرستاده می‌شود و در صورتی‌که طفل خارجی باشدگواهی ولادت صادر و تسلیم می‌گردد.

ماده 14 ـ برای هر فرد شماره شناسنامه که مخصوص به‌او خواهدبود تعیین می‌گردد و شماره شناسنامه هر شخص در کلیه مدارک‌مربوط به ثبت احوال او باید قید گردد.

ماده 15 ـ ثبت ولادت باید مستند به تصدیق پزشک یا مامای‌رسمی یا مؤسسه‌ای که طفل در آنجا متولد گردیده است باشد، درغیر این صورت واقعه به‌تصدیق دو نفر گواه ثبت می‌شود.

تبصره ـ مهلت اعلام ولادت پانزده روز از تاریخ ولادت طفل است‌روز ولادت و تعطیل رسمی بعد از آن آخرین روز مهلت به‌حساب‌نمی‌آید و در صورتی‌که ولادت در اثنای سفر زمینی یا هوایی یادریایی رخ دهد مهلت اعلام آن از تاریخ رسیدن به‌مقصد محسوب‌می‌شود.

ماده 16 ـ اعلام و امضای دفتر ثبت کل وقایع به‌ترتیب به‌عهده‌اشخاص زیر خواهد بود:

1 ـ پدر یا جد پدری‌.

2 ـ مادر در صورت غیبت پدر و در اولین موقعی که قادر به‌انجام این‌وظیفه باشد.

3 ـ وصی یا قیم یا امین‌.

4 ـ اشخاصی که قانوناً عهده‌دار نگهداری طفل می‌باشند.

5 ـ متصدی یا نماینده مؤسسه‌ای که طفل به‌آنجا سپرده شده است‌.

6 ـ صاحب واقعه که سن او از 18 سال تمام به‌بالا باشد.

تبصره ـ در صورتی‌که ازدواج پدر و مادر طفل به‌ثبت نرسیده باشداعلام ولادت و امضای اسناد متفقاً به‌عهده پدر و مادر خواهد بود وهرگاه اتفاق  پدر و مادر در اعلام ولادت میسر نباشد سند طفل بااعلام یکی از ابوین که مراجعه می‌کند با قید نام کوچک طرف غائب‌تنظیم خواهد شد.

اگر مادر اعلام کننده باشد نام‌خانوادگی مادر به‌طفل داده می‌شود.

ماده 17 ـ هرگاه ابوین طفل معلوم نباشند سند با نام خانوادگی آزادو نامهای فرضی در محل اسامی ابوین تنظیم می‌گردد. تصحیح‌اسامی فرضی یا تکمیل مشخصات ناقص به‌موجب اقرارنامه‌موضوع ماده 1273 قانون مدنی یا حکم دادگاه یا مدارک حصروراثت به‌عمل خواهد آمد و نام خانوادگی طبق احکام مربوط به نام‌خانوادگی اصلاح خواهد شد.

موضوع فرضی بودن اسامی پدر و مادر در شناسنامه منعکس‌نخواهد شد.

ماده 18 ـ نماینده یا مأمور ثبت احوال ولادت طفل فاقد ولی راثبت و مراتب را برای اقدام قانونی به دادستان اطلاع خواهد داد.

تبصره ـ در صورتی‌که طفل در مکانی متولد شود که خروج از آن‌ممنوع یا محتاج به اجازه مخصوص باشد نظیر ندامتگاه‌، کانون‌اصلاح تربیت و غیره‌، متصدیان این سازمان مکلف به‌اطلاع واقعه وایجاد تسهیلات لازم برای انجام وظائف صاحب واقعه می‌باشند.

ماده 19 ـ ماما یا پزشکی که در حین ولادت حضور و در زایمان‌دخالت داشته مکلف به‌صدور گواهی ولادت و ارسال یک نسخه ازآن به ثبت احوال محل در مهلت اعلام می‌باشد.

ماده 20 ـ انتخاب نام با اعلام کننده است‌، برای نامگذاری یک نام‌ساده یا مرکب (حسین‌، محمدمهدی و مانند آن‌) که عرفاً یک نام‌محسوب می‌شود انتخاب خواهد شد.

تبصره 1 ـ انتخاب نام‌هایی که موجب هتک حیثیت مقدسات‌اسلامی می‌گردد وهمچنین انتخاب عناوین و القاب و نام‌های زننده‌و مستهجن یا نامتناسب با جنس ممنوع است‌.

تبصره 2 ـ تشخیص نامهای ممنوع با شورای عالی ثبت احوال‌می‌باشد و این شورا نمونه‌های آن را تعیین و به سازمان اعلام‌می‌کند.

تبصره 3 ـ انتخاب نام در مورد اقلیت‌های دینی شناخته شده درقانون اساسی تابع زبان و فرهنگ دینی آنان است‌.

تبصره 4 ـ در اسناد سجلی اقلیت‌های دینی شناخته شده در قانون‌اساسی کشور نوع دین آنان قید می‌شود.

تبصره 5 ـ ذکر سیادت در اسناد سجلی ساداتی که سیادت آنان دراسناد سجلی پدر یا جد پدری مندرج باشد و یا سیادت آنان با دلایل‌شرعی ثابت گردد الزامی است‌. مگر کسانی که خود را سید ندانند ویاعدم سیادت آنان شرعاً احراز شود.

تبصره 6 ـ مراتب تشرف پیروان ادیان دیگر به دین مبین اسلام‌همراه با تغییرات مربوط به نام و نام خانوادگی آنان در اسناد سجلی‌ثبت می‌شود.

ماده 21 ـ هرگاه از وضع حمل بیش از یک طفل متولد شود برای هریک دفتر ثبت کل وقایع جداگانه به‌ترتیب تولد و با ذکر ساعت‌ولادت تنظیم خواهد شد.

 

فصل چهارم ـ ثبت وفات‌

ماده 22 ـ وفات هر کس اعم از ایرانی یا خارجی و همچنین ولادت‌طفلی که مرده به‌دنیا آمده یا بلافاصله پس از ولادت بمیرد بایدبه‌مأمور یا نماینده ثبت احوال اعلام شود.

وفات ایرانیان در خارج از کشور به‌مأموران کنسولی محل اقامت یابه‌نزدیکترین مأموران کنسولی ایران یا به‌سازمان ثبت احوال کشوراعلام می‌شود.

وفات ایرانیان و خارجیان ساکن کشور را مأموران و نمایندگان ثبت‌احوال و وفات ایرانیان در خارج از کشور را برحسب محل اعلام‌مأموران کنسولی ایران یا مأموران و یا نمایندگان ثبت احوال ثبت‌می‌کنند، وفات باید در سند ثبت وفات و همچنین در دفتر ثبت کل‌وقایع در صفحات مربوط به درگذشته و پدر و مادر او و شناسنامه‌متوفی ثبت و امضای و مهر گردد.

وفات خارجیان پس از ثبت به‌شهربانی محل اعلام می‌شود و یک‌نسخه گواهی به‌سازمان ثبت احوال کشور فرستاده خواهد شد که‌به‌وزارت امور خارجه ارسال گردد.

تبصره ـ گواهی وفات‌به‌هرشخصی‌که‌درخواست‌کندتسلیم‌می‌گردد.

ماده 23 ـ در سند ثبت وفات باید اطلاعات زیر قید گردد:

1 ـ محل‌، روز، ماه و سال وفات و تاریخ ثبت‌.

2 ـ نام و نام‌خانوادگی و جنس و تاریخ تولد و شغل و شماره‌شناسنامه یا پروانه اقامت و تاریخ و محل صدور شناسنامه یا پروانه‌اقامت درگذشته‌.

3 ـ علت فوت در صورتی‌که مشخص باشد.

4 ـ نام و نام‌خانوادگی و شماره شناسنامه و محل صدور شناسنامه‌پدر و مادر درگذشته‌.

5 ـ نام و نام‌خانوادگی و شماره شناسنامه و محل صدور شناسنامه ومحل اقامت و سمت اعلام کننده‌.

6 ـ نام و نام‌خانوادگی و شماره شناسنامه و محل صدور شناسنامه ومحل اقامت و شغل گواهان‌.

7 ـ نام و نام‌خانوادگی و امضای نماینده یا مأمور ثبت احوال و اثرمهر.

8 ـ شماره و سری برگ مخصوص ثبت وفات‌.

9 ـ محل توضیحات‌.

ماده 24 ـ واقعه وفات باید طبق تصدیق پزشک و در صورت نبودن‌پزشک با حضور دو نفر گواه ثبت گردد.

در مورد طفلی که مرده به‌دنیا آمده یا بلافاصله پس از تولد بمیرد درصورت وجود پزشک در محل‌، تصدیق پزشک ضروری است و درصورت نبودن پزشک گواهی دو نفر کافی است‌.

پزشکی که وقوع وفات به‌او اطلاع داده می‌شود در هر مورد مکلف‌به‌معاینه جسد و صدور تصدیق یا اظهار نظر می‌باشد و در صورت‌امکان تشخیص علت وفات باید تصدیق شود و به‌هر حال یک‌نسخه از تصدیق یا اظهار نظر خود را باید به‌ثبت احوال محل درمهلت مقرر ارسال نمایند.

ماده 25 ـ مهلت اعلام وفات ده روز از تاریخ وقوع یا وقوف بر آن‌است‌.

روز وفات و تعطیل رسمی بعد از آخرین روز مهلت به‌حساب‌نمی‌آید و در صورتی‌که وفات در اثنای سفر رخ دهد مهلت اعلام آن‌از تاریخ رسیدن به‌مقصد احتساب خواهد شد.

تبصره ـ ترتیب ثبت وقایع ولادت و وفات که پس از انقضا مهلت‌مقرر اعلام شود در آیین‌نامه اجرایی این قانون تعیین خواهد شد.

ماده 26 ـ اعلام وفات و امضای سند ثبت وفات به‌ترتیب به‌عهده‌یکی از اشخاص زیر است‌:

1 ـ نزدیکترین خویشاوند متوفی که در موقع وفات حاضر بوده‌است‌.

2 ـ متصدی یا صاحب مکانی که وفات در آن رخ داده است یانماینده او.

3 ـ هر شخصی که در موقع وفات حاضر بوده است‌.

4 ـ مأموران انتظامی یا کدخدا.

تبصره ـ متصدیان گورستان یادفن مکلف به‌اطلاع وفات به ثبت‌احوال هستند.

ماده 27 ـ در صورتی‌که وفات یا ولادت طی نامه رسمی از طرف‌مأموران انتظامی یا قضایی و یا سایر مقامات اعلام شود شماره وتاریخ اعلامنامه در سند درج و به منزله امضای سند خواهد بود.

ماده 28 ـ در موارد زیر اعلام وفات به‌عهده مقامات زیر است‌:

1 ـ در صورتی‌که وفات در اثر بروز سوانح از قبیل زلزله‌، سیل‌،طوفان و آتش‌سوزی شود مقامات انتظامی یا گروههای امدادی‌حاضر در محل مکلفند واقعه وفات را ضمن ارسال صورت حاوی‌نام و نام‌خانوادگی و حتی المقدور شماره شناسنامه و محل صدورشناسنامه و سن متوفی اعلام نمایند.

2 ـ وفات نظامیانی که در زمان صلح درسربازخانه و یا ضمن‌مانورهای نظامی یا درزمان جنگ واقع می‌شود وسیله فرمانده‌قسمت با تعیین نام و نام خانوادگی و شماره شناسنامه و محل‌صدور شناسنامه اعلام می‌گردد.

ماده 29 ـ در مواردی‌که مشخصات متوفی معلوم نشود یا به بعضی‌از اطلاعاتی که باید در سند قید شود دسترسی نباشد در سند ثبت‌وفات به‌جای مشخصات عبارت (نامعلوم‌) نوشته می‌شود تکمیل‌مشخصات نامعلوم با هیأت حل اختلاف خواهد بود.

ماده 30 ـ مدرک ثبت وفات فرضی غایب مفقودالاثر حکم قطعی‌دادگاه‌هاست مدیران دفاتر دادگاههایی که حکم قطعی وفات فرضی‌غائب مفقودالاثر از آن دادگاه صادر شده مکلفند یک نسخه از رأی‌صادره را طی نامه رسمی به ثبت احوال محل ارسال دارند.

 

فصل پنجم ـ ازدواج و طلاق

ماده 31 ـ دارندگان دفاتر رسمی ازدواج و طلاق  مکلفند وقایع‌ازدواج و طلاق  و رجوع را که در دفاتر مربوط ثبت می‌کنند درشناسنامه زوجین نیز درج و امضای و مهر نمایند و حداکثر هر پانزده‌روز یک‌بار وقایع ازدواج و طلاق  و رجوعی را که در دفاتر به ثبت‌می‌رسد روی نمونه‌های مربوط تهیه و به ثبت احوال محل تحویل‌و رسید دریافت دارند.

ازدواج و طلاق  و رجوع ایرانیان در خارج از کشور باید به‌وسیله‌کنسولگریهای مربوط در دفاتری که از طرف ثبت احوال تهیه‌می‌شود ثبت و حداکثر هر یک‌ماه یک‌بار وقایع ازدواج و طلاق  ورجوعی را که در دفاتر به ثبت می‌رسد روی نمونه‌های مخصوص‌تهیه و از طریق وزارت امور خارجه به‌سازمان ثبت احوال کشورفرستاده شود.

ماده 32 ـ طلاق ، رجوع و بذل مدت که در دفتر رسمی طلاق  به‌ثبت نرسیده باشد با ارائه اقرار نامه رسمی در اسناد ثبت احوال‌طرفین ثبت خواهد شد.

ازدواجهایی که در دفاتر رسمی ازدواج به ثبت نرسیده باشد درصورت وجود شرائط زیر در اسناد سجلی زن و شوهر ثبت خواهدشد:

1 ـ ارائه اقرار نامه رسمی مبنی بر وجود رابطه زوجیت بین‌متقاضیان ثبت واقعه ازدواج‌.

2 ـ در موقع تنظیم اقرار نامه سن زوج از بیست سال تمام و سن‌زوجه از هجده سال تمام کمتر نباشد.

3 ـ گواهی ادارات ثبت احوال محل صدور شناسنامه‌های زوجین‌به‌این که در تاریخ اعلام واقعه طرفین در قید ازدواج دیگری‌نمی‌باشند.

تبصره ـ نمایندگان ثبت احوال مکلفند پس از ثبت واقعه رونوشت‌اقرارنامه را به دادسرای محل ارسال نمایند.

ماده 33 ـ کل وقایع ازدواج و طلاق  یا وفات زوج یا زوجه و رجوع‌و بذل مدت و فسخ نکاح باید در دفاتر ثبت کل وقایع ثبت شودولی در شناسنامه به‌شرح زیر انعکاس خواهد یافت‌:

درالمثنای شناسنامه مرد یا زن آخرین نکاح و طلاق  یا بذل مدت ودر صورت تعدد زوجات آن تعداد ازدواج که به‌قوّت خودباقی است‌منعکس خواهد شد.

ازدواج و طلاق  غیر مدخوله در المثنای شناسنامه درج نخواهد شد.

ماده 34 ـ افشای اطلاعات مذکور در دفاتر ثبت کل وقایع و اسنادسجلی جز برای صاحب سند و مقامات قضایی و دولتی ذی صلاح‌ممنوع است‌.

 

فصل ششم ـ صدور شناسنامه‌

ماده 35 ـ صدور شناسنامه و سایر خدمات سجلی در مقابل‌دریافت وجه انجام خواهد شد که نحوه اخذ وجوه و میزان و نوع این‌خدمات به موجب آیین نامه اجرایی این قانون خواهد بود.

ماده 36 ـ شناسنامه از روی دفاتر ثبت کل وقایع صادر و دارای‌مشخصات و اطلاعات زیر می‌باشد:

1 ـ آرم جمهوری اسلامی ایران‌

2 ـ محل مخصوص انگشت نگاری و شماره کلاسمان‌.

3 ـ محل الصاق  عکس‌

4 ـ شماره شناسنامه‌

5 ـ نام و نام‌خانوادگی و جنس دارنده آن‌.

6 ـ تاریخ تولد به ترتیب روز و ماه و سال هجری شمسی و قمری‌.

تبصره ـ ذکر تاریخ هجری قمری از هنگام اجرای طرح تعویض‌شناسنامه برای نوزادان الزامی است‌.

7 ـ محل تولد به ترتیب شهرستان‌، بخش‌، دهستان (شهر / روستا)

8 ـ نام و شماره شناسنامه و محل صدور شناسنامه ابوین‌.

9 ـ تاریخ تنظیم سند به ترتیب روز و ماه و سال هجری شمسی‌.

10 ـ محل تنظیم سند به ترتیب حوزه‌، شهرستان‌، بخش‌، دهستان‌(شهر / روستا)

11 ـ نام و نام خانوادگی مأمور تنظیم کننده سند و امضای مأمورصدور و مهر اداره‌.

12 ـ شماره مسلسل و سری مخصوص شناسنامه‌.

13 ـ محل مخصوص ثبت ازدواج‌، طلاق  و وفات همسر، ولادت‌فرزندان و وفات صاحب شناسنامه‌

14 ـ محل توضیحات‌

15 ـ محل مخصوص و مهر انتخابات‌

تبصره 1 ـ شناسنامه‌های نمونه جدید افرادی که به سن 15 سال‌تمام می‌رسند باید ملصق به عکس همان سال و اثر انگشت وکلاسمان انگشت نگاری صاحب آن باشد.

تبصره 2 ـ شناسنامه اولیه باید در سی سالگی تمام با عکس همان‌سال صاحب آن تجدید شود. صاحب شناسنامه پس از رسیدن به‌سن سی سال ملتف است ظرف یک سال برای تجدید آن مراجعه‌کنند.

تبصره 3 ـ صدور شناسنامه مجدد و یا گواهی ولادت اتباع خارجه‌مطابق مقررات آیین نامه اجرایی این قانون خواهد بود.

تبصره 4 ـ به استثنای سازمان ثبت احوال کشور، دفاتر اسنادرسمی ازدواج و طلاق  نمایندگیهای دولت جمهوری اسلامی ایران‌در خارج از کشور، اداره تشخیص هویت و پلیس بین الملل و اداره‌کل انتخابات هیچیک از ارگانها و نهادها و مؤسسات دولتی و بخش‌خصوصی حق نقش مهر و درج هیچگونه مطلب و یا آثار دیگری برروی شناسنامه ندارد. متخلف از این امر تحت پیگرد قانونی قرارخواهد گرفت‌.

ماده 37 ـ سازمان ثبت احوال کشور مکلف است به مجرد وصول‌اعلام ترک تابعیت و یااخراج از تابعیت اشخاص از طرف وزارت‌امور خارجه ترک تابعیت و یا اخراج تابعیت را در دفاتر و اسنادمربوط منعکس و برگ ولادت یا شناسنامه را معدوم نماید.

 

فصل هفتم ـ صدور کارت شناسایی‌

ماده 38 ـ در نقاطی که دولت مقتضی بداند و اعلام کند کسانی که‌سن آنان از پانزده سال به بالا است باید دارای کارت شناسایی بوده وهمیشه آن را همراه داشته باشند. کارت شناسایی حاوی مشخصات‌و اثر انگشت و عکس و نشانی محل سکونت و گروههای اصلی‌خون خواهد بود.

ترتیب صدور و ترتیب درج مشخصات دارنده کارت شناسایی وچگونگی تحصیل اطلاعات مربوط به‌سکونت و سایر اطلاعات ازقبیل گروه خون و اشخاصی که برای صغار و مجانین کارت‌شناسایی اخذ نمایند در آیین‌نامه اجرایی تعیین خواهد شد.

ماده 39 ـ و تبصره‌های آن لغو شده است‌.

 

فصل هشتم ـ نام خانوادگی‌

ماده 40 ـ تغییر نام خانوادگی با تصویب سازمان ثبت احوال کشورخواهد بود.

تبصره ـ موارد تغییر نام خانوادگی مطابق آیین‌نامه اجرایی این‌قانون می‌باشد.

ماده 41 ـ حق تقدم نام خانوادگی با رعایت تاریخ تقدم صدور اسنادمختص اشخاصی است که به‌نام آنان در دفاتر مخصوص نام‌خانوادگی ادارات ثبت احوال به ثبت می‌رسد و دیگری حق اختیارآن را در آن اداره ندارد مگر با اجازه دارنده حق تقدم و این حق پس ازوفات به ورثه قانونی انتقال می‌یابد. هر یک از وراث می‌تواندشخصی که نام‌خانوادگی او را اختیار کرده مورد اعتراض قرار داده وتغییر نام خانوادگی او را از دادگاه بخواهد ولی وراث بالاتفاق می‌توانند به‌دیگری اجازه دهند که نام خانوادگی آنها را اختیار نماید.

تبصره ـ نام خانوادگی فرزند همان نام خانوادگی پدر خواهد بوداگرچه شناسنامه فرزند در قلمرو اداره ثبت احوال دیگری صادرگردد. فرزندان کبیر می‌توانند برای خود نام خانوادگی دیگری انتخاب‌نمایند.

ماده 42 ـ زوجه می‌تواند با موافقت همسر خود تا زمانی که در قیدزوجیت می‌باشد از نام خانوادگی همسر خود بدون رعایت حق‌تقدم استفاده کند و در صورت طلاق  ادامه استفاده از نام خانوادگی‌موکول باجازه همسر خواهد بود.

 

فصل نهم ـ تعویض شناسنامه‌های موجود و نقل آن‌به‌دفاتر ثبت کل وقایع‌

ماده 43 ـ سازمان ثبت احوال کشور مکلف است شناسنامه‌های‌موجود در دست مردم را به تدریج تعویض نماید و کلیه افراد نیزمکلفند در مهلتهای معین که سازمان ثبت احوال کشور طی آگهی دروسایل ارتباط جمعی و به‌ترتیب گروه سنی تعیین خواهد نمودبه‌مأموران ثبت احوال محل اقامت خود برای اعلام هویت خود ووقایع حیاتی خود و ارائه مدارک و دریافت شناسنامه نمونه جدیدمراجعه نمایند وفات ثبت نشده زوج و زوجه و فرزندان نیز ضمن‌این مراجعه باید اعلام شود.

تبصره ـ چنانچه درطول اجرای طرح‌، اشخاصی اعلام فقدان و یادرخواست تعویض شناسنامه نمایند که مشمول دوره تجدید آن‌گروه نباشد برای آنان طبق مقررات گواهی موقت صادر خواهد شد.

ماده 44 ـ اشخاصی که در مهلت‌های معین در آگهی منتشره مأموران‌ثبت احوال را از داشتن شناسنامه مکرر یا استفاده از شناسنامه غیر یادریافت شناسنامه موهوم یا استفاده از شناسنامه ایرانی باداشتن‌تابعیت خارجی مطلع نمایند از تعقیب و مجازات معاف خواهندبود والا پس از انقضا مهلتهای معین جرائم مزبور مستمر شناخته‌شده و مشمول مجازات مصرح در مواد 48 و 49 این قانون خواهندبود.

هویت دارندگان شناسنامه مکرر به‌انتخاب صاحبان و یا نمایندگان‌قانونی آنان تثبیت و هویت اشخاصی که از شناسنامه غیر استفاده‌نموده‌اند و همچنین مدارک ازدواج و طلاق  و شناسنامه قانونی که‌صادر می‌شود خواهد بود.

تبصره ـ تعویض شناسنامه همسر و فرزندان‌، ضمن گروه سنی‌همسری که در مهلت مقرر مراجعه می‌کنند به‌عمل خواهد آمد وهمچنین در موقع ثبت ولادت طفل شناسنامه پدر و مادر و افرادخانواده تعویض خواهد شد اگرچه مهلت مراجعه معین و آگهی‌نشده باشد.

ماده 45 ـ هرگاه هویت تابعیت افراد مورد تردید واقع گردد و مدارک‌لازم جهت اثبات آن ارائه نشود مراتب برای اثبات هویت به مراجع‌انتظامی و برای اثبات تابعیت به شورای تأمین شهرستان ارجاع و درصورت تأیید طبق مقررات اقدام خواهد شد.

تبصره ـ در جلسات شورای تأمین شهرستان که به منظور فوق تشکیل می‌گردد. رئیس اداره ثبت احوال محل نیز باداشتن حق رأی‌شرکت خواهد داشت‌.

ماده 46 ـ سازمان ثبت احوال کشور، پایان مهلت تعویض‌شناسنامه هر دوره را از طریق وسایل ارتباط جمعی آگهی خواهدداد. و پس از پایان مهلت اعلام شده شناسنامه و گواهیهای صادره‌قبلی از درجه اعتبار ساقط خواهد شد و منحصراً شناسنامه‌های‌جدید جمهوری اسلامی ایران سند رسمی هویت و تابعیت افرادخواهد بود.

تبصره ـ افرادی که در مهلتهای مقرر مراجعه نکنند پس از تشخیص‌تخلف مراتب به دادگاه اعلام و طبق مقررات با آنان رفتار خواهدشد.

 

فصل دهم ـ تهیه مقدمات اجرای قانون‌

ماده 47 ـ وزارت کشور مکلف است در مدت یک‌سال از تاریخ‌تصویب این قانون مقدمات اجرای آن را از حیث تهیه وسایل کار وتجهیزات و تأمین کارکنان لازم و آموزش آنان فراهم نماید.

دولت اعتبار لازم برای اجرای این قانون را تأمین خواهد نمود.

 

فصل یازدهم ـ مقررات کیفری‌

ماده 48 ـ اشخاصی که از وظایف مذکور در مواد 16 و 19 و 24 و26 و 35 و تبصره ماده 26 و تبصره یک ماده 36 و مواد 38 و 43خودداری کنند یا با در دست داشتن شناسنامه اقدام به اخذ المثنی‌نمایند مورد تعقیب قرار گرفته و علاوه برالزام به‌انجام تکالیف مقرربه پرداخت دویست و یک هزار تا پنج هزار ریال جزای نقدی‌محکوم خواهند شد.

ولی هرگاه مأموران و مسؤولینی که به‌موجب این قانون وظایفی برعهده دارند در اجرای آن تأخیر یا تعلل نمایند در دادگاههای اداری یاانتظامی طبق ضوابط مربوط تحت تعقیب قرار خواهند گرفت‌.

ماده 49 ـ اشخاص زیر به حبس جنحه‌ای از شصت و یک روز تاشش‌ماه محکوم خواهند شد:

الف ـ اشخاصی که در اعلام ولادت یا وفات یا هویت برخلاف واقع‌اظهاری نمایند.

ب ـ اشخاصی که عالماً عامداً پس از رسیدن به‌سن 18 سال تمام ازشناسنامه مکرر استفاده و یا به دریافت شناسنامه مکرر برای خود یامولی علیه یا به‌دریافت شناسنامه موهوم مبادرت کنند و یا ازشناسنامه دیگری خواه صاحب آن زنده یا مرده باشد بنام هویت‌خود استفاده نمایند.

ج ـ ماما یا پزشکی که در مورد ولادت و وفات گواهی خلاف واقع‌صادر کند.

د ـ اشخاصی که در مورد ولادت و وفات شهادت دروغ بدهند که‌شهادت آنان منجر به تنظیم دفتر ثبت کل وقایع و یا وفات گردد.

ماده 50 ـ افراد بیگانه که قبل از احراز تابعیت ایرانی به‌منظور ایرانی‌قلمداد کردن خود موجب تنظیم اسناد سجلی یا دریافت شناسنامه‌شوند به‌حبس جنحه‌ای از سه ماه تا یک‌سال محکوم خواهند شد.

ماده 51 ـ هرکس عالماً عامداً پدر و یا مادر طفل را به‌غیر از پدر یامادر واقعی در اسناد و دفاتر ثبت احوال اظهار و شناسنامه دریافت‌کند به حبس جنحه‌ای از شش ماه تا سه سال محکوم خواهد شد.

تبصره ـ در مواردی که پدر یا مادر طفل معلوم نباشد و همچنین‌موارد مذکور در قانون حمایت کودکان بدون سرپرست از شمول این‌ماده مستثنی می‌باشد.

ماده 52 ـ مأمورانی که عالماً عامداً در جرائم مذکور در مواد 49 و50 و 51 این قانون به‌هر نحوی از انحا کمک نمایند یا گواهی‌های‌خلاف را ملاک اجرای وظایف قانونی خود قرار دهند به مجازات‌مرتکب اصلی محکوم خواهند شد.

ماده 53 ـ آیین‌نامه‌های اجرایی این قانون و نمونه‌های اوراق  و اسنادمربوط وسیله وزارت کشور و وزارت دادگستری تهیه و به‌تصویب‌هیأت وزیران خواهد رسید.

ماده 54 ـ از تاریخ اجرای این قانون و پایان مهلتهای معین قوانین‌ثبت احوال مصوب 20 مرداد 1307 و 11 آذر 1310 و اول بهمن‌1312 و دوم اردیبهشت 1319 لغو و هر قانونی که در مقام اجراءمعارض این قانون باشد بلااثر است‌.

ماده 55 ـ وزارت کشور، وزارت امور خارجه و وزارت دادگستری‌مأمور اجرای این قانون هستند.

 

 
» موضوعات مطالب سایت «
 
 
مدرسه حقوق ایرانصفحه اصلی || درباره ما || پاسخ به سوالات شما || تماس با ما
feed-image