قرار دستور موقت داير بر اجازه ورود (تردد )

 

 

 قرار دستور موقت داير بر اجازه ورود (تردد )

 

 

بسمه تعالي

 (قرار دادگاه )

نظر به تقاضاي وكيل خواهان داير به صدور دستور موقت بر منع خوانده از ورود خواهان ها به يك قطعه باغ واقع در پشت مغازه استيجاري خوانده به نشاني تهران ... قبل از اظهار نظر در ماهيت دعاوي مطروحه با توجه به اينكه اجازه مخصوص صدور دستور موقت به موجب نامه شماره 4519-19/2/73 مقام محترم رياست كل  دادگستري استان تهران مستنداً به تفويض اختيار شماره 5984/15-5/8/68 مقام معظم وزارت به اينجانب تفويض گرديده و با توجه به دلايل و مدارك تقديمي و نحوه مدافعات خوانده در جلسه مقرر براي رسيدگي به دستور موقت و مندرجات لايحه تقديمي و نحوه مدافعات خوانده در جلسه مقرر براي رسيدگي به دستور موقت و مندرجات لايحه تقديمي فرد اخير الذكر و با احراز فوريت امر و مستنداً به مواد 770 به بعد قانون آيين دادرسي مدني سابق قرار دستور موقت بر منع خوانده از تردد ورود و خروج خواهان ها از باغ موصوف صادر و اعلام مي گردد . خسارت احتمالي مقرر به موجب قبض سپرده شماره 10317-17/3/73 ايداع شده است . مقرر است پرونده از موجودي كسر شده و به كلاسه جديد ثبت شود .

 

 

رئيس / دادرس شعبه ..... دادگاه عمومي ....

 

توضيح اينكه :

در قانون آيين دادرسي مدني سابق براي صدور دستور موقت اجازه مخصوص رئيس قوه قضاييه تفويض شده به روساي دادگستري لازم بوده ولي ، قانون جديد اين اجازه را در مرحله صدور لازم ندانسته و تنها در مرحله اجرا است كه ، تائيد رئيس حوزه قضايي لازم مي باشد . بديم معني كه ، در مرحله صدور نيازي به اجازه يا دخالت مقام ديگري نيست و قاضي مستقلاً قرار صادر مي كند . ولي ، براي مرحله اجرا كسب اجازه از رئيس حوزه قضايي لازم مي باشد (تبصره 1 ماده 325 قانون آيين دادرسي مدني جديد )

 

 
» موضوعات مطالب سایت «
 
 
مدرسه حقوق ایرانصفحه اصلی || درباره ما || پاسخ به سوالات شما || تماس با ما
feed-image