سابقه ابلاغ در مرحله بدوی دادرسی برای ابلاغ دادخواست های پژوهشی وفرجامی کافی نیست.

سابقه ابلاغ در مرحله بدوی دادرسی برای ابلاغ دادخواست های پژوهشی وفرجامی کافی نیست.

سابقه ابلاغ در مرحله بدوی دادرسی برای ابلاغ دادخواست های پژوهشی وفرجامی کافی نیست.

رای وحدت رویه شماره 23 مورخ 6/4/1360 هیات عمومی دیوان عالی کشور

مستنبط از مقررات مواد 491و 496و531 و534 اصلاحی قانون آئین دادرسی مدنی این است که قانون گزار سابقه ابلاغ در مرحله بدوی دادرسی را برای ابلاغ دادخواست های پژوهشی و فرجامی کافی ندانسته و مقتضی دانسته است که هر یک از مراحل دادرسی نشانی اقامتگاه طرف دعوی تعیین شود و از همین نظر است که قانون گزار پژوهشخواه و فرجامخواه را مکلف به تعیین محل اقامت پژوهشخوانده و فرجامخوانده کرده و عدم انجام این تکلیف را در ظرف مدت معین از موارد صدور قرار رد دادخواست های پژوهشی و فرجامی قرار داده است بنا به مراتب مزبور دادنامه 209-2/3/1356 شعبه دوم دادگاه شهرستان تهران صحیح و منطبق با موازین قانونی است.

این رای مبنای ماده سوم از مواد اضافه شده به قانون آئین دادرسی کیفری مصوب یکم مرداد 1337 و در جلسه مورخ 6/4/1360 هیات عمومی دیوان عالی کشور صادر گردیده و از طرف دادگاهها باید در مورد مشابه پیروی شود.                                                   نقل از روزنامه رسمی شماره 10676 مورخ 30/7/1365

 
» موضوعات مطالب سایت «
 
 
مدرسه حقوق ایرانصفحه اصلی || درباره ما || پاسخ به سوالات شما || تماس با ما
feed-image