قابل فرجام بودن احکام مربوط به طلاق

قابل فرجام بودن احکام مربوط به طلاق

قابل فرجام بودن احکام مربوط به طلاق

رای وحدت رویه شماره 666 مورخ 19/3/1383 هیات عمومی دیوان عالی کشور

آنچه از نحوه تدوین بند الف ماده 368 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی استفاده می شود این است که رسیدگی فرجامی نسبت به احکام نکاح و فسخ آن صرفاً مربوط به اصل نکاح و فسخ آن می باشد و کلمه "الاصل" به سایر موضوعات مذکور در بند 2 ماده مزبور از جمله طلاق تسری ندارد زیرا اولاً: کلمه طلاق در جمله به طور مطلق ذکر شده، ثانیاً: کلمه طلاق با علامت (،) از اصل نکاح و فسخ آن متمایز گردیده است بنابراین و با توجه به اهمیت طلاق از نظر شارع مقدس اسلام، کلیه دعاوی مربوط به طلاق، قابل رسیدگی فرجامی بوده و رای شعبه دیوان عالی کشور که با این نظر انطباق دارد به اکثریت آراء اعضاء هیات عمومی دیوان عالی کشور تائید می شود. این رای به استناد ماده 27 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری برای دادگاهها و شعب دیوان عالی کشور در موارد مشابه لازم الاتباع است.

منتشره در روزنامه رسمی شماره 17286-15/4/83

 
» موضوعات مطالب سایت «
 
 
مدرسه حقوق ایرانصفحه اصلی || درباره ما || پاسخ به سوالات شما || تماس با ما
feed-image