قابل فرجام بودن قرار عدم صلاحیت

قابل فرجام بودن قرار عدم صلاحیت اعم از نسبی و یا ذاتی حذف شده است و دادگاه صادر کننده قرار باید پرونده را به مرجعی که صالح تشخیص می دهد ارسال دارد

قابل فرجام بودن قرار عدم صلاحیت اعم از نسبی و یا ذاتی حذف شده است و دادگاه صادر کننده قرار باید پرونده را به مرجعی که صالح تشخیص می دهد ارسال دارد.

رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عالی کشور

نظر به اینکه قانون آئین دادرسی مدنی در چندین مورد به موجب ماده واحده مصوب نهم آذرماه 49 اصلاح شده و از آن جمله در ماده 202 اصلاحی مقرر گردیده که دادگاهی که قرار عدم صلاحیت اعم از ذاتی و نسبی صادر می کند مکلف است که پرونده را با رونوشتی از قرار به مرجعی که صالح تشخیص داده ارسال دارد و در ماده 524 اصلاحی که ملاک قابل فرجام بودن بعضی از قرارها می باشد قرار عدم صلاحیت که در ماده 524 سابق از جمله قرارهای قابل فرجام شناخته شده بود حذف گردیده و با توجه به اینکه در شق 80 ماده واحده مذکور ماده ای به قانون آئین دادرسی مدنی الحاق شده که بند ب این ماده آراء صادره را از حیث قابلیت اعتراض و پژوهش و فرجام تابع قانون مجری در زمان صدور آن دانسته و در بند ج همین ماده که در واقع بیان استثناء از حکم کلی مندرج در بند ب می باشد تصریح گردیده که (نسبت به کلیه قرارهای عدم صلاحیتی که قبل از اجرای این قانون از دادگاهها صادر شده و در زمان اجرای این قانون در جریان رسیدگی پژوهشی یا فرجامی است به ترتیب مقرر در این قانون عمل می شود) بنابراین در مرحله فرجامی نسبت به این قبیل قرارها ضمن اعلام غیرقابل طرح بودن آنها باید پرونده به مرجعی که در قرار فرجام خواسته صالح تشخیص داده شده است ارسال گردد.

این رای طبق قانون وحدت رویه مصوب سال 1328 برای شعب دیوان عالی کشور در مورد مشابه لازم الاتباع می باشد.

               نقل از روزنامه رسمی شماره 8204 مورخ 29/12/1351

 

 
» موضوعات مطالب سایت «
 
 
مدرسه حقوق ایرانصفحه اصلی || درباره ما || پاسخ به سوالات شما || تماس با ما
feed-image