به وب سایت رسمی گروه مدرسه حقوق ، خوش آمدید  09122330365

 ضمن تشکر از شما کاربر عزیز که سایت مدرسه حقوق را جهت استفاده از خدمات ما انتخاب نموده اید به اطلاع شما میرسانیم این سایت با هدف ارتقاء سطح اطلاعات حقوقی و رفع نیازها و مشکلات حقوقی شما راه اندازی گشته و در جهت نیل به این هدف و رفع اشکالات موجود و ارائه خدمات بهتر ، رهنمودها و انتقادات و پیشنهادات شما کاربر عزیز را می طلبد . لازم بذکر است در طراحی و ارائه مطالب سعی بر رعایت سادگی و دسترسی آسان به مطالب و مشکلات متداول حقوقی گشته که جامعه بیشتر با آن دست به گریبان است.

تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

ضمنا کاربران محترم  می توانند از طریق قسمت ارتباط با ما و یا از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید و یا gmail.com@ تقاضای خود را در زمینه استفاده از خدمات وکالتی و یا مشاوره حقوقی وکلای مجرب پایه یک دادگستری عضو گروه مدرسه حقوق در تمام نقاط داخل و یا خارج از کشور و نیز در زمینه مهاجرت اعلام نمایند تا در اسرع وقت با ایشان تماس حاصل گردد .

انحلال عقد ازدواج موقت

انحلال عقد ازدواج موقت 

بسمه تعالی

اشاره : همان گونه که در عقد دایم ، علیرغم عهد و پیمانی که زن و شوهر با یکدیگر دارند ، احتمال عدم ادامه رابطه زناشویی وجود دارد ، در عقد منقطع نیز چنانچه زن در تنگنا قرار گیرد ، می تواند از دادگاه درخواست نماید که به زندگی زناشویی موقت وی خاتمه دده شود ،علاوه بر این موارد در قانون پیش بینی شده که ازدواج موقت به پایان می رسد . در این جزوه با موارد مزبور آشنا می شویم .

عقد موقت در سه حالت منحل می شود ( خاتمه می یابد ) بذل مدت ، انقضای مدت ، عسر و حرج زن .

الف – بذل مدت : همان طور که گفته شد عقد موقت برای مدت معینی زن و شوهر را متعهد به وفاداری نسبت به هم می نماید ولی در جریان عقد ممکن است که شوهر به دلایلی از جمله کراهت زن یا مشکلات شخصی خود قادر و یا مایل به ادامه این عقد و رابطه نباشد ، در این صورت می تواند بقیه مدت را بذل کند یعنی به زن ببخشد ، به عنوان مثال اگر مدت عقد یکساله باشد و شوهر بعد از مدت یک ماه به هر دلیلی از تصمیم خود مبنی بر ایجاد رابطه پشیمان شود می توان بقیه مدت را به زن ببخشد ، در این صورت اگر هنوز زناشویی صورت نگرفته ، باید نصف مهر زن را به او بدهد و بعد از زناشویی ملزم است که تمام مهر را پرداخت و زن را رها کند .

ب – انقضای مدت : چنانچه از نام این عقد مشخص است ؛ زناشویی برای مدت معینی بوده و پس از اتمام مدت زن و شوهر تعهدی نسبت به یکدیگر ندارند و دوران محرومیت تمام می شود  . هر یک از طرفین می توانند بدون مسئولیت نسبت به یکدیگر به زندگی مستقل بپردازند ، به عبارت دیگر با تمام شدن مدت عقد خود به خود از هم جدا می شوند . بدیهی است و چنانچه فرزند یا فرزندانی از ازدواج ناشی شده باشد ، رابطه پدر و فرزندی یا مادر و فرزند گسسته نخواهد شد و این ارتباط مادام العمر پایدار می ماند و هر یک ملزم به اجرای وظایف و تکالیفی هستند که مطابق قانون و عرف به آنان واگذار شده است ، از جمله پدر موظف است به پرداخت نفقه فرزند خویش و تربیت وی خواهد بود و فرزند نیز در مقابل ملزم به احترام نسبت به پدر و مادر می باشد و در ایام کهولت آنان در صورتی که قادر به انجام کار نباشد و درآمدی نداشته باشند ، فرزند موظف به پرداخت هزینه و تامین معاش ایشان در حد استطاعت خویش خواهد بود .

عسر و حرج زن : چنانچه در رابطه ای که در اثر عقد موقت بین زن ومرد ایجاد می شود زن دچار عسر و حرج می گردد یعنی ادامه این رابطه به دلایلی برای زن غیر قابل تحمل و مشقت آور باشد می تواند از دادگاه تقاضای انحلال رابطه را بنماید .

فوت هر یک از زن و شوهر موقت : طبیعی است همانطوری که در عقد دایم فوت یکی از طرفین موجب پایان یافتن عقد زناشویی می گردد ، درعقد موقت نیز موجب انحلال عقد می شود ، در این صورت چنانچه در مبحث مهریه بیان شد ، اگر یکی از طرفین فوت کند ، مهر به قوت خود باقی است به عنوان مثال اگر شوهر فوت کند ، زن می تواند مهر خود را از ورثه شوهر و از اموالی که از وی باقی مانده (ماترک ) مطالبه نماید و اگر زن وفات یابد مهر وی به عنوان ارث به ورثه منتقل و آنان می توانند نسبت به دریافت آن اقدام نمایند . بنابراین تفاوت عقد دایم ( ازدواج دایم ) و عقد منقطع ( ازدواج موقت ) در زمان جدا شدن در این است که در ازدواج دایم زن و مرد به وسیله فسخ نکاح یا طلاق از یکدیگر جدا می شوند اما در ازدواج موقت طلاق وسیله فروپاشی و انحلال نکاح نیست و زن و شوهر می توانند با بذل مدت یعنی بخشیدن مدت باقی مانده یا انقضای مدت یعنی پایان یافتن مدت عقد یا فسخ نکاح از هم جدا شوند .

عده زن در عقد موقت

عده مدتی است که تا پایان آن زنی که عقد نکاح او منحل شده نمی تواند شوهر اختیار کند .

پس از پایان مدتی که برای زناشویی تعیین شده است ، زن تا مدتی که قانون مقرر کرده است نمی تواند همسر دیگری اختیار نماید . این مدت دو طهر است یعنی دوبار پاکی بعد از عادت ماهانه . این مدت باید برای ازدواج بعدی رعایت شود ، همین طور است در موقعی که شوهر بقیه مدت را به زن ببخشد که در این مورد قبلاً با ذکر مثال توضیح داده شده است .

در صورتی که زن حامله باشد این مدت تا زمان وضع حمل یا زایمان ادامه دارد بنابراین در عقد موقتی که مدت آن بر فرض مثال یک سال باشد پس از پایان مدت اگر زن حامله باشد تا زمان زایمان قانوناً و شرعاً می بایست عده نگه دارد ، همین طور اگر شوهر بعد از مدت کوتاهی بقیه مدت را به زن ببخشد .

در موردی که زن یائسه باشد که امکان حاملگی وی وجود ندارد مدت عده 45 روز است . بنابراین اعم از اینکه مدت عقد پایان یابد یا بقیه مدت بخشیده شود زنی که یاس از حاملگی دارد تا مدت مزبور نمی تواند به عقد دیگری درآید .

عده وفات

در صورتی که شوهر موقت فوت نماید ، زن برای مدت چهار ماه و ده روز باید عده نگهدارد ، یعنی در این مدت با مرد دیگری ازدواج نکند . عده وفات برای حفظ احترام و حرمت شوهر است و جه در ازدواج دایم و چه در ازدواج موقت زن ملزم به نگهداری عده برای مدت چهار ماه و ده روز است .

درمورد زن حامله عده وفات تا زمان وضع حمل است ولی چنانچه از زمان فوت شوهر تا زمان وضع حمل کمتر از چهار ماه و ده روز باشد ، پس از زایمان نیز عده ادامه می یابد تا این مدت کامل شود ولی به هر حال زنی که از زمان فوت همسرش تا زایمان او بیش از مدت فوق باشد ، تا زایمان باید عده وفات را حفظ نماید. به عنوان مثال اگر شوهر موقت در ماه چهارم حاملگی زن فوت نماید بقیه مدت بارداری که عبارت از پنج ماه است زن در عده وفات به سر می برد و نمی تواند ازدواج نماید .

ارث زن در عقد موقت

زوجه موقت ( زن ) از شوهر خود ارث نمی برد زیرا قانونگذار زوجه را در زمانی صاحب ارث دانسته است که ازدواج دایمی باشد و در مقابل اگر زن فوت نماید مرد نیز از او ارث نخواهد برد این امر مانع از این نیست که اگر فرزندی از ازدواج حاصل شده باشد از پدر یا مادر خود ارث ببرد . بنابراین اگر مردی فوت کند و از خود ( در ازدواج موقت ) فرزندی باقی بگذارد این طفل وارث پدر خود می باشد هر چند از ازدواج موقت تولد یافته باشد .همانند  فرزندان در ازدواج دایم ارث می برند .

تفاوت های انحلال ( فروپاشی ) عقد دایم و عقد موقت

الف – در عقد دایم چنانچه زن و مرد تصمیم به جدایی داشته باشند از دو راه می توانند اقدام نمایند :

1 – فسخ نکاح و آن زمانی است که زن یا مرد دارای عیب هایی باشند که در زمان عقد نکاح دایم از طرف خود پنهان کرده است زن یا شوهری که از این پنهان کاری ضرر دیده است می تواند از دادگاه تقاضای فسخ ازدواج را بنماید که در صورت فسخ ازدواج مانند این است که آن دو باهم ازدواج ننموده اند و همچنین در صورتی که زن یا مرد طرف خود را با فریب راضی به ازدواج نماید زیان دیده می تواند از حق فسخ استفاده نماید .

2 – طلاق ، چنانچه زن یا مرد از طریق فسخ نکاح نخوهند و یا نتوانند اقدام نمایند می توانند در صورت وجود شرایط از طلاق استفاده کنند .

ب – ازدواج موقت از سه طریق منحل می شود :

1 – از طریق بذل مدت و آن زمانی است هنوز تا پایان مدت ازدواج زمانی باقی مانده است که مرد می تواند بقیه مدت را به زن ببخشد و ازدواج موقت پایان می پذیرد .

2 – از طریق انقضای مدت یا پایان یافتن مدت که خود به خود عقد منحل می شود .

3 – از طریق فسخ نکاح که مانند مورد عقد دایم است .   

 

 

 
» موضوعات مطالب سایت «
 
 
مدرسه حقوق ایرانصفحه اصلی || درباره ما || پاسخ به سوالات شما || تماس با ما
feed-image