به وب سایت رسمی گروه مدرسه حقوق ، خوش آمدید  09122330365

 ضمن تشکر از شما کاربر عزیز که سایت مدرسه حقوق را جهت استفاده از خدمات ما انتخاب نموده اید به اطلاع شما میرسانیم این سایت با هدف ارتقاء سطح اطلاعات حقوقی و رفع نیازها و مشکلات حقوقی شما راه اندازی گشته و در جهت نیل به این هدف و رفع اشکالات موجود و ارائه خدمات بهتر ، رهنمودها و انتقادات و پیشنهادات شما کاربر عزیز را می طلبد . لازم بذکر است در طراحی و ارائه مطالب سعی بر رعایت سادگی و دسترسی آسان به مطالب و مشکلات متداول حقوقی گشته که جامعه بیشتر با آن دست به گریبان است.

تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

ضمنا کاربران محترم  می توانند از طریق قسمت ارتباط با ما و یا از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید و یا gmail.com@ تقاضای خود را در زمینه استفاده از خدمات وکالتی و یا مشاوره حقوقی وکلای مجرب پایه یک دادگستری عضو گروه مدرسه حقوق در تمام نقاط داخل و یا خارج از کشور و نیز در زمینه مهاجرت اعلام نمایند تا در اسرع وقت با ایشان تماس حاصل گردد .

تغذیه کودک در نگاه قانون

تغذیه کودک در نگاه قانون

بسمه تعالی

چه کسی مسئول تغذیه کودک است ؟

 اشاره : نگهداری کودک ، هم «حق» و هم «تکلیف» پدر  مادر اوست . بی شک «تغذیه» یکی از اولین و مهمترین نیاز کودک برای رشد و نمو جسمی است ، سلامت و حیات کودک به آن بستگی دارد . بنابراین تغذیه کودک در درجه اول به عهده پدر و مادر است . بر اساس قانون که نگهداری و در نتیجه تغذیه کودک تا سن دو سالگی ، هم وظیفه و هم حق مادر است . یعنی مادر از طرفی «باید» از فرزند نگهداری و او را تغذیه کند ، و از سوی دیگر کسی حق ندارد در این مدت کودک را از مادر جدا کند مگر به حکم قانون . چون این حق قانونی مادر است که کودک خود را نگهداری و تغذیه کند .

مگر اینکه این مسئولیت از مادر به علتی مثل جنون یا مشکلات اخلاقی و یا ازدواج مجدد و از طریق قانونی گرفته می شود . البته باید دانست که حضانت فرزند ( اعم از دختر و پسر ) بعد از هفت سالگی به پدر منتقل می شود . البته بعد از هفت سالگی نیز اگر مصلحت کودک اقتضا نماید یا پدر نتواند منافع و مصالح کودک را تامین کند با تشخیص دادگاه فرزند به مادر داده می شود .

2 – اگر پدر و مادر کودک فوت کرده باشند و یا به علتی نتوانند از وی نگهداری کنند ، تکلیف تغذیه و نگهداری از کودک با کیست ؟

پاسخ : در این صورت نگهداری ، هزینه زندگی و تغذیه کودک ، بر عهده اجداد پدری و در صورت عدم  وجود اجداد پدری بر عهده اجداد مادری است . اما درمورد نگهداری هم باید گفت بعد از پدر و مادر این امر در درجه اول به جد پدری کودک میگردد . البته قانونگذار حتی در مواردی که جد پدری هم زنده نباشد ، با وضع مقرراتی درمورد وصی ، قیم و تعیین یکی از نزدیکان دیگر طفل به عنوان سرپرست ، و یا سپردن کودک به مراکز خاص نگهداری توسط دادگاه وضیت کودک را از نگهداری و تغذیه روشن کرده است .

2 – در صورتی که پدر کودک فوت نماید و مادر زنده باشد یا مادر فوت نماید و پدر زنده باشد نگهداری و غذیه کودک با کیست ؟

پاسخ : در صورت فوت هر یک از پدر یا مادر وی نگهداری طفل بر عهده آن که زنده است می باشد و در این مورد در صورت فوت پدر و زنده بودن اجداد پدری و مادر ، مادر طفل مقدم بر اجداد پدری است  و تا زمانی که مادر زنده است کسی نمی تواند طفل را از او بگیرد مگر به حکم قانون . بنابراین پس از فوت پدر حضانت طفل با مادراست . ولی هزینه نگهداری و تغذیه طفل را در صورتی که جد پدری دارای توانایی مالی باشد می توان از او گرفت .

3 – اگر به علت کوتاهی پدر و مادر در تغذیه ، کودک در معرض خطر قرار گیرد چه اتفاقی می افتد ؟

پاسخ : هرچند قانونگذار در این مورد ، به طور مشخص از تغذیه کودک صحبت نکرده است ، اما مقرر نموده است اگر در اثر عدم مواظبت ، سلامتی کودکی که نگهداری او بر عهده پدر و مادر است در معرض خطر قرار گیرد ، دادگاه باید تصمیم لازم را درمورد نگهداری از کودک بگیرد و از آنجا که سلامت جسمی کودک ارتباط مستقیم با تغذیه کودک نیز دارد کوتاهی در تغذیه طفل می تواند عدم مواظبت محسوب شود .

البته قانونگذار بعضی از مصادیق عدم مواظبت را هم برشمرده است :

1 – اعتیاد زیان آور به الکل ، مواد مخدر و قمار .

2 – اشتهار به فساد اخلاق و فحشاء

3 – ابتلا به بیماری های روانی با تشخیص پزشکی قانونی .

4 – سوء استفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضد اخلاقی مانند فساد و فحشاء ، تکدی گری و قاچاق .

5 – تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف .

هرچند عدم مواظبت تنها شامل این موادر نمی شود و برای رعایت حقوق کودک هر عمل دیگری را که باعث آسیب به سلامت جسمی ،  و روحی و اخلاقی کودک شود ، می توان ز مصداق های این قانون دانست .

4 – چه کسانی می توانند از دادگاه تقاضا نمایند تا به عدم مواظبت از کودک رسیدگی کند ؟

پاسخ : از آنجایی که کودک آسیب پذیر است و توان دفاع از خود را ندارد بنابراین هر کسی می تواند موارد عدم مواظبت از طفل و در معرض خطر قرار گرفتن او را به دادستان یا نمایندگان وی یا به کلانتری ها و مراجع انتظامی که ضابطان دستگاه قضایی هستند اطلاع دهد و در حال حاضر و به موجب قانون فامیل و نزدیکان کودک ، قیم او و یا دادستان این حق را دارند . به این ترتیب اگر افراد دیگری نیز چنین امری را مشاهده کنند تنها با اطلاع دادن به دادستان می توانند به پیگیری عدم مواظبت از کودک بپردازند . به نظر می رسد در این مورد بهتر است قانونگذار برای تامین منافع کودک مقررات روشنی وضع نمایند تا پدر و مادر هر چه بیشتر احساس مسئولیت نمایند .

5 – اگر در اثر کوتاهی پدر و مادر و یا هر کس دیگری که نگهداری و تغذیه کودک به عهده اوست به کودک آسیبی برسد چه اتفاقی می افتد ؟

پاسخ : هرچند قانونگذار به طور مشخص در مورد تغذیه کودک صحبت نکرده است اما حضانت یا نگهداری کودک شامل تغذیه کودک نیز می شود و با تفسیر قوانین به نفع کودک می توان به این نتیجه رسید که اگر در اثر کوتاهی پدر و مادر و یا هر کس دیگری که نگهداری کودک بر عهده اوست ، آسیبی به کودک برسد و یا فوت کند می توان وی را مورد مجازات بازخواست قرار داد و با توجه به آسیبی که به کودک رسیده است وی را به دیه و مجازاتهای دیگر مقرر در قانون محکوم کرد .

البته هرگاه دادگاه به این نتیجه برسد که در این کوتاهی ها عمدی وجود داشته است و فرد مسئول از روی عمد و با آگاهی از نتیجه عدم تغذیه کودک ، این کار را انجام داده است ، حتی می تواند مجازات قصاص را برای مرتکب در نظر بگیرد . این مساله یعنی قصاص شامل پدر نمی شود لیکن حتی او هم باید دیه ر بپردازد .

6 – آیا مادر موظف است به کودک شیر بدهد ؟

پاسخ : شیر دادن به کودک تکلیف مادر نیست ، لیکن اگر نتوان کودک را به شکل دیگری تغذیه کرد ، مادر باید کودک خود را شیر بدهد . و اگر از این کار امتناع کند دادگاه می تواند با تقاضای قیم و سایر نزدیکان کودک ، مادر را به این کار ملزم و یا تصمیم دیگری بگیرد (مثل سپردن کودک به شیرخوارگاه و یا فردی دیگر) البته باید دانست مادر در مقابل شیر دادن به طفل خود حق دارد از پدر کودک یا ولی قهری او درخواست اجرت کند .

7 – آیا قانونگذار از مادر به خاطر شیردادن و تغذیه کودک حمایت می کند؟

پاسخ : این مساله به قدر ی برای قانونگذار دارای اهمیت بوده است که حتی در قانون اساسی هم به حمایت ازمادران در دوران شیردهی و نگاهداری از فرزندان ، اشاره کرده است . در ایران قوانین متعددی وجود دارد که نشان دهنده حمایت قانونگذار از مادران دارای فرزند خردسال می باشد .

بدین ترتیب و بر اساس قانون مادران شاغل (چه مستخدم دولت ، و چه مشمول قانون کار ) برای سه بار زایمان خود ، 6 ماه مرخصی دارند و تا 24 ماهگی کودک میتواند از روزی یک ساعت مرخصی ( بدن کسر مرخصی استحقاقی ) برای شیردهی استفاده کنند . بر اساس قانون ، امنیت شغلی مادر باید در طول این مدت حفظ شود ، پس نمی توان مادر را در این مدت از کار خود اخراج کرد و یا او را از حقوقش محروم ساخت .

نتیجه :

حضانت (نگهداری) که شامل تغذیه نیز می شود حق کودک است و پدر و مادر موظف هستند فرزند خود را تغذیه کنند تا حیات و سلامتی وی تامین شود و قانونگذار در این مورد از حقوق کودک دفاع می کند زیرا طفل بسیار آسیب پذیر است و توان دفاع از خود را ندارد به همین دلیل باید قانون از او حمایت کند .

 

 

 
» موضوعات مطالب سایت «
 
 
مدرسه حقوق ایرانصفحه اصلی || درباره ما || پاسخ به سوالات شما || تماس با ما
feed-image