به وب سایت رسمی گروه مدرسه حقوق ، خوش آمدید  09122330365

 ضمن تشکر از شما کاربر عزیز که سایت مدرسه حقوق را جهت استفاده از خدمات ما انتخاب نموده اید به اطلاع شما میرسانیم این سایت با هدف ارتقاء سطح اطلاعات حقوقی و رفع نیازها و مشکلات حقوقی شما راه اندازی گشته و در جهت نیل به این هدف و رفع اشکالات موجود و ارائه خدمات بهتر ، رهنمودها و انتقادات و پیشنهادات شما کاربر عزیز را می طلبد . لازم بذکر است در طراحی و ارائه مطالب سعی بر رعایت سادگی و دسترسی آسان به مطالب و مشکلات متداول حقوقی گشته که جامعه بیشتر با آن دست به گریبان است.

تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

ضمنا کاربران محترم  می توانند از طریق قسمت ارتباط با ما و یا از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید و یا gmail.com@ تقاضای خود را در زمینه استفاده از خدمات وکالتی و یا مشاوره حقوقی وکلای مجرب پایه یک دادگستری عضو گروه مدرسه حقوق در تمام نقاط داخل و یا خارج از کشور و نیز در زمینه مهاجرت اعلام نمایند تا در اسرع وقت با ایشان تماس حاصل گردد .

نشوز در عقد ازدواج

نشوزدرعقدازدواج

بسمه تعالی

مقدمه: بهموجبتعلیماتاسلامیهریکاززنومردحقوقینسبتبهیکدیگردارندوهیچکداممجازبهتجاوزبهحقدیگریویاخودداریازانجاموظایفوتکالیفخودویاتعدیازحدوداختیاراتخویشنیستند.

کلمات کلیدی: نشوز - تمکین - شقاق - نفقه

نشوز در لغت به معنای ارتفاع، بلند شدن و سرکشی است و در اصطلاح حقوقی نافرمانی یکی از زوجین است، که از سوی هر یک از زوجین می تواند صورت بگیرد.

هرگاه نافرمانی و وظیفه نشناسی از هر دو طرف باشد، آن را شقاق نامیده اند.

نشوز صفتی است که اختصاص به زن ندارد بلکه مرد می تواند ناشز گردد. ترک انفاق و یا خودداری از انجام وظایف دیگری که مرد مکلف به ادای آن است موجب نشوز مرد میگردد.

ولی در حقوق امروز نشوز را معمولاً برای نافرمانی زن به کار می برند.

در فقه مصادیق نشوز کاملاً مشخص گردیده و صرفاً افعالی از قبیل سوء رفتار و ارتکاب اعمال ناروا و یا عدم اطاعت زن از شوهر در امور واجب ، از نظر فقهی و حقوقی نشوز محسوب شده است.

به عبارت دیگر خودداری از انجام اموری که بر وی واجب نیست نشوز به حساب نمی آید.

بنابراین انجام ندادن خدمات منزل و مدیریت خانه و حتی تربیت اولاد از وظایف شرعی زن به حساب نمی آید. و لذا در صورتی که زن از این اعمال امتناع ورزد ناشز محسوب نمی شود.

پس اگر شوهر توقعات نامشروع و یا نامتعارفی از زن داشته باشد، زن مکلف به اطاعت از او نیست. مثلاً اگر شوهر زن را از ادای فرایض دینی و مذهبی بازدارد یا از زن بخواهد که اموالش را به او انتقال دهد، زن می تواند از اطاعت شوهر سرباز زند.

مرد می تواند رفت و آمد و مکاتبات زن را کنترل کند، لیکن این کنترل نباید از حدود متعارف خارج باشد. هرگاه مرد برخلاف متعارف از خروج زن از خانه و بازدید خویشان و دوستانش جلوگیری کند، رفتار او سوء معاشرت به شمار می آید.

علیهذا با استناد به ماده 1105 قانون مدنی، مقام ریاست خانواده برای مرد است و تکلیف تمکین برای زن است و لذا هرگاه در امور خانواده و تربیت اولاد و معاشرتها و اعمال زن اختلاف نظری بین زن و مرد وجود داشته باشد. زن باید از نظر شوهر پیروی کند. مگر اینکه مجوز قانونی برای عدم اطاعت از شوهر وجود داشته باشد.

مفهوم مقابل نشوز صرفاً تمکین خاص نیست، بلکه مفهومی اعم از آن است، زن غیر ناشز علاوه بر تمکین در مقابل استماعات، بایستی مطیع تام و تمام زوج نیز باشد. بدون اجازه او از خانه خارج نگردد به عبارت دیگر هرگونه ناسازگاری یا بدرفتاری از سوی زوجه او را ناشزه می سازد.

حقوق و تکالیف میان زوجین رابطه میان حق و تکلیف است و رابطه ای متقابل که همواره از یک سو حق و از سوی دیگر تکلیف است.

بنابراین هرگاه زن تمکین نکند و ناشزه باشد، شوهر می تواند به دادگاه مراجعه کند و الزام زن را به تمکین بخواهد، به علاوه او نمی تواند از شوهر مطالبه نفقه کند.

ماده 1108 قانون مدنی می گوید: هرگاه زن بدون مانع شرعی از ادای وظایف زوجیت امتناع کند مستحق نفقه نخواهد بود.

استحقاق نفقه زن در عقد دایم مشروط به تمکین از شوهر است.

هرگاه زنی نخست ناشزه گردد و پس از نشوز مجدداً اطاعت پیشه نماید، مادام که اظهار تسلیم و اطاعت ننموده مستحق نفقه نیست.

چنانچه زن در حالت نشوز طلاق داده شده باشد نفقه برعهده زوج نمی باشد.

در اینکه زن در حالت نشوز مستحق نفقه نیست تردیدی میان فقها وجود نداشته و این امر از مسلمات فقه و حقوق است. مگر اینکه طبق ماده 1115 قانون مدنی خوف ضرری برای زوجه باشد.

قانون مدنی در ماده 1115 سه نوع ضرر را مطرح کرده:

1  - ضرر بدنی: مانند آنکه زن از ضرب و جرح شوهر و یا کسان او خایف (خطر) باشد.

2  - ضرر مالی: مانند آنکه زن خائف (خطر) باشد از اینکه زوج و یا کسان او اموال او را بربایند.

3  - ضرر شرافتی: مانند آنکه زن به علت معاشرت و رفت و آمد دوستان ناباب زوج به منزل مسکونی او، از شرافت و حیثیت خویش خائف و ترسان باشد.

 

 
» موضوعات مطالب سایت «
 
 
مدرسه حقوق ایرانصفحه اصلی || درباره ما || پاسخ به سوالات شما || تماس با ما
feed-image