تمکين زوجه در صورت احراز عنن زوج

تمکين زوجه در صورت احراز عنن زوج

پرسش:
در پرونده‌اي زوج تمکين زوجه را درخواست مي‌کند و زوجه مدعي عنن زوج مي‌شود. دادگاه موضوع را به پزشکي قانوني ارجاع داده و عنن زوج توسط مرجع مذکور تأييد مي‌شود. از اين رو دادگاه خواسته زوج مبني بر تمکين زوجه را رد مي‌نمايد و زوج از رأي صادر شده تجديدنظرخواهي مي‌کند. با توجه به مراتب و مقررات مواد 1122 و 1125 قانون مدني، درخصوص موضوع چگونه تعيين تکليف خواهد شد؟ به عبارت ديگر، آيا مورد اعلامي ‌از سوي پزشکي قانوني مي‌تواند از علل موجهه براي عدم تمکين زوجه و درنهايت صدور حکم به رد دعواي زوج باشد؟

 

پاسخ: ‌
اعمال مقررات مواد 1122 و 1125 قانون مدني منصرف از موضوع پرسش است؛ چراکه در مواد مذکور به زوجه اختيار استفاده از حق فسخ نکاح و طرح آن در محکمه صالح براي بررسي ادعا و تأييد فسخ مذکور داده شده است. از آنجا که تمکين مورد نظر مقنن به نحو <عام> و يا <خاص> بوده است، از اين رو در فرض انطباق مورد با آنچه در پرسش آمده، صدور رأي به الزام زوجه به تمکين خاص نسبت به زوج منتفي به نظر مي‌رسد. بر اين ‌اساس، زوجه مکلف به تمکين عام از زوج است و اصدار رأي به تمکين عام جزو وظايف دادرس رسيدگي‌کننده به پرونده مي‌باشد. بنابراين عنن زوج مسقط حق او بر تمکين زوجه نخواهد بود.

 

 
» موضوعات مطالب سایت «
 
 
مدرسه حقوق ایرانصفحه اصلی || درباره ما || پاسخ به سوالات شما || تماس با ما
feed-image